Ι. Μητρόπολη Μαδαγασκάρης

Μητροπολίτης ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Ιγνάτιος. Το 1994 ξεκίνησε η Ιεραποστολική προσπάθεια στη Μαδαγασκάρη από τον Αρχιμ. Νεκτάριο Κέλλη. Η Ιερά Επισκοπή ιδρύθηκε το 1997 και περιλαμβάνει τη Μαδαγασκάρη, τον Άγιο Μαυρίκιο, τις Κομόρες Νήσους, τις Νήσους Μαγιότ και τη Νήσο Ρεϋνιόν.

Η Μητρόπολη έχει περί τους 20.000 πιστούς, διατηρεί 100 κτιστούς Ιερούς Ναούς-Ενορίες, καθώς και 20 Ενορίες που στερούνται Ναού, 5 Ιεραποστολικά και 3 Πνευματικά Κέντρα. Το ανθρώπινο δυναμικό της αποτελείται από 35 Ιερείς και 2 Διακόνους. Ανεγείρεται Γυναικεία Ιερά Μονή, ενώ λειτουργεί εκκλησιαστικό σεμινάριο για τους υποψήφιους ιερείς και κατηχητές. Κατήχησε γίνεται σε όλες τις Ενορίες, καθώς και σε περιοδείες. Εκδίδονται λειτουργικά και πνευματικά βιβλία.

Λειτουργούν τρεις κλινικές με παθολογικό, οδοντιατρικό, οφθαλμολογικό και παιδιατρικό τμήμα. Καθημερινώς διανέμονται πρωινό συσσίτιο (γάλα και μπισκότα) σε 600 και πλέον φτωχά παιδιά, ενώ κάθε Δευτέρα διανέμονται πέντε είδη τροφίμων σε 950 φτωχές οικογένειες. Διανέμονται είδη ρουχισμού και γραφικής ύλης. Υπάρχει Γηροκομείο για τις φτωχές και εγκαταλελειμμένες γερόντισσες, ενώ προσφέρεται δωρεάν εκπαίδευση σε φτωχά παιδιά. Υπάρχουν 8 δημοτικά σχολεία, 2 νηπιαγωγεία και 2 γυμνάσια-λύκεια.

Ορφανοτροφείο Αγάπης

Πριν από 5 μήνες

Χάριτι Θεού το Ιεραποστολικό μας έργο εδώ στη Μαδαγασκάρη συνεχίζεται  παρά τις πολλές δυσκολίες και αντιξοότητες, που καθημερινά αντιμετωπίζουμε.

Είναι αλήθεια, ότι η κατάσταση λόγω της οικονομικής κρίσεως, έχει πλέον εξελιχθεί σε πολύ δυσχερή και ο αγώνας εδώ γίνεται υπό πολύ δυσμενείς συνθήκες. Δε χάνουμε όμως ποτέ την ελπίδα.

Το ορφανοτροφείο στην πρωτεύουσα Ανταναναρίβο έχει πλέον τελειώσει. Αναμένεται να στεγάσει πάνω από διακόσια ορφανά παιδιά. Τα έξοδα όμως σίτισης, ιατρικής περίθαλψης, και παροχής παιδείας, αναμένεται να είναι πολύ υψηλά. Αν δε στηρίξουμε το έργο, δυστυχώς η λειτουργία του ορφανοτροφείου θα συνεχίσει να βρίσκεται υπό αναστολή. Παρ’ όλα ταύτα δεν παύει να είναι ένα από τα μεγαλύτερα ορφανοτροφεία στη χώρα, ενώ ακόμα και οι κρατικοί φορείς περιμένουν με αγωνία την υλοποίηση των υποσχέσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας απέναντι στο φτωχό μας λαό, ξέροντας ότι οι διαθέσεις μας απέναντι στο λαό που υπηρετούμε είναι ειλικρινείς και ανιδιοτελείς, σε αντίθεση με τα άλλα δόγματα και ομολογίες.

Η ευαισθησία που έχουμε στα παιδιά της χώρας, και δη τα ορφανά, δεν είναι προϊόν αβασάνιστης σκέψης ή κρίσεως.

Τα παιδιά εδώ, και ειδικά στην επαρχία, καθημερινά πεθαίνουν από ασθένειες οι οποίες συνήθως έχουν άμεση σχέση με την έλλειψη σίτισης ή κακής διατροφής, έλλειψη κατάλληλης ένδυσης και ιατροφαρμακευτικής φροντίδας.

Πρόσφατα, βαπτίσαμε στην επαρχία του Τουλιάρ παιδιά ακρωτηριασμένα από κάποιο αυτοκινητιστικό δυστύχημα, τα οποία δεν έχουν καμία υποστήριξη. Τα παιδιά αυτά, μικρά όντας, σε κάποιο παιχνίδι τους τυχαίνει να βγουν απρόσεκτα στο δρόμο. Πολλές φορές κάποιο διερχόμενο αυτοκίνητο, αφού τα χτυπήσει, τα αφήνει είτε ανάπηρα και ακρωτηριασμένα είτε πολλές φορές, ακόμα και νεκρά.

Στο άρθρο αυτό παραθέτουμε φωτογραφίες από μερικά από αυτά τα παιδιά μας τα οποία πρόσφατα παρακαλούσαν να κάνουμε οτιδήποτε γίνεται για να ανακουφίσουμε λίγο την δυστυχία τους. Σε μια από τις φωτογραφίες που παραθέτουμε θα δείτε ένα παιδί που προχωρά στην κυριολεξία στα τέσσερα χρησιμοποιώντας τα χέρια για πόδια και φορώντας σε αυτά τις παντόφλες αντί στα πέλματά του. Καθώς έφευγα για την Ελλάδα, παρακαλούσε να του φέρω όσο το δυνατόν γρηγορότερα ένα αναπηρικό καροτσάκι.

Στο Ιεραποστολικό κέντρο στο Τουλιάρ έχουμε τρία αδελφάκια τυφλά από κληρονομική ασθένεια. Τα βοηθάμε όσο μπορούμε. Είναι και τα τρία μαθητές σε σχολείο για τυφλά παιδιά. Γυρίζοντας από Ελλάδα περιμένουν να τα βοηθήσω στα δίδακτρα και να τους φέρω τσάντες και τετράδια από την Ελλάδα.

Καθημερινά μας πλησιάζουν γονείς και παιδιά ζητώντας βοήθεια. Ταλαιπωρημένοι και πικραμένοι πατέρες ή μητέρες με ένα από τα παιδιά τους σβησμένο στην αγκαλιά τους είτε από τον πυρετό της ελονοσίας, είτε από τυφοειδή, είτε γιατί το μικρόβιο έχει εισχωρήσει από κάποιο μικρό τραυματισμό και δημιούργησε συρίγγιο, γιατί δεν είχαν λίγο αντισηπτικό ή αντιβίωση. Πολλές φορές στην κλινική στο Τουλιάρ είδα παιδιά να σώζονται από βέβαιο θάνατο. Οι γονείς οι οποίοι είναι κατά 90% άποροι έρχονται και μας ικετεύουν να τους βοηθήσουμε…

Βλέποντας καθημερινά αυτές τις εικόνες, σκέφτομαι πολλές φορές την αγωνία, τον πόνο και την καρτερία αυτών των γονιών. Αυτών των ανθρώπων που περπατούν χιλιόμετρα για να φέρουνε το άρρωστο παιδί στην αγκαλιά τους. Που λιώνουν μέσα στον ήλιο και στον καύσωνα για να σώσουν το μικρό βλασταράκι τους από τα δόντια του χάρου. Αυτά λοιπόν τα χέρια και η ευχή των ανθρώπων, όταν φεύγουν από εμάς, είναι το πολύτιμο πετράδι που έχουμε καλά φυλαγμένο στην καρδιά μας εδώ στην Ιεραποστολή.

Μας λένε λοιπόν φεύγοντας και αγκαλιάζοντάς μας: «Πουθενά αλλού δε μας βοήθησαν. Όλοι μάς ζητούσαν λεφτά και πουθενά θεραπεία. Εσείς και λεφτά δε μας ζητήσατε και στον πόνο μας πονέσατε και στη θλίψη μας κλάψατε μαζί μας. Μα πάνω από όλα σώσατε το παιδί μας.

Tahin’ Zanahary. Ας είστε πάντα σπόρος και ευλογία του Θεού».

Δεν νομίζω να περίμενε κανείς πιο όμορφη ευχή από στόματα μάλιστα πολλές φορές μη πιστών ανθρώπων. Μα ανθρώπων γεμάτων αγάπη, ελπίδα και, πολλές φορές, Θεό.

† Ο Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος

Δύο κόσμοι ξένοι – δύο κόσμοι μάρτυρες

Πριν από 5 μήνες

Κάτω στους πρόποδες του Άθωνα, μέσα στην πρωινή σιγή ακούς την πρώτη δέηση: «Δόξα εν Υψίστοις Θεώ». Τα κελαηδήματα των πουλιών συνοδεύουν την τρεμάμενη φωνή του Γέροντα και βαθμιαία αυξάνουν την έντασή τους μαζί με τις πρώτες ηλιακές ακτίνες που ήδη απαλά και δειλά χαιδεύουν τη βορεινή ράχη του Άθωνα, θαρρείς και θέλουν να τον ξυπνήσουν όσο πιο ανάλαφρα γίνεται, όσο πιο αθόρυβα μπορούν, το «γέροντα» αυτόν μαζί με τα παιδιά του, γιατί ξέρουν ότι ακόμα και μέσα στον ύπνο της αυτή η ουράνια, και όχι επίγεια πια, συνοδεία απομυζά το αιώνιο κέρδος της ουράνιας αντιμισθίας από την αδιάλειπτη και αέναο δέηση: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Στα χέρια του Γέροντα, στα χέρια των πατέρων, ή μάλλον αγγέλων, στο τριμμένο κομποσχοίνι το γεμάτο δάκρυα και στεναγμούς.

…Κάτω στα κύματα του Ινδικού, στη γαλαζοπόρφυρη θάλασσα του Soalary, στο Αnkilibe, στο Beravy, Madio Rano και ακόμα πιο πέρα στην Androka, στο Mahatsandry, και όπου μπορεί να φτάσει το βλέμμα σου πλέον, στον ερημικό μα ποτέ ξεχασμένο από την καρδιά μου νότο, οι πρώτοι ψαράδες των Vezo ήδη έχουν βουτήξει την πιρόγα τους μέσα στα γαλαζοπόρφυρα νερά του Ινδικού, και κάνουν την πρώτη δέηση με τα χέρια και τα πρόσωπα ψηλά στον ουρανό. Τα μάτια δακρύζουν βλέποντας τον ακόμα κόκκινο ήλιο, καθώς ανατέλλει στον ορίζοντα, και τα χείλη μονολογούν: «Κύριε για τα παιδιά μας». Και αμέσως φυσάει εκείνο το πρωινό μελτεμάκι, η αύρα της Ειρήνης, η Πνοή θα έλεγες του Θεού, που σαν στοργικός Πατέρας μη θέλοντας να χαλάσει το χατίρι των παιδιών του, μα ούτε να τα τρομάξει, στέλνει αυτήν την πρωινή πρώτη ευλογία. «Κύριε, βοήθα με και σήμερα». Με το ξύλινο κουπί στα χέρια του δέεται. Δέεται ο πατέρας με το καμένο πρόσωπο από τον ήλιο και την αλμύρα. Τα χέρια του σφίγγουν το κουπί, το φτυάρι «αγκάντι», το τσεκούρι. Τα χέρια των πατέρων μας, τα τριμμένα και λερωμένα χέρια, τα γεμάτα από πόνο και μόχθο, ιδρώτα και στεναγμούς.

…Τα μάτια δε χορταίνουν να βλέπουν τώρα το υπέροχο τοπίο. Ένα φυσικό αμφιθέατρο η Σκήτη της Αγίας Άννης. Η Σκήτη μας. Καταπράσινη, με τις υπέροχες ιστορικές Καλύβες των πλέον ονομαστών Αδελφοτήτων, που σηματοδότησαν το σύγχρονο ασκητισμό των τεσσάρων τελευταίων αιώνων, έχουν να αναδείξουν ένα πλήθος γνωστών και άγνωστων, παλαιοτέρων και σύγχρονων Αγίων. Κάθε μια Καλύβα καθισμένη στο φυσικό αμφιθέατρο αυτό, με το Κυριακό της Αγίας Άννης να κατέχει ξεχωριστή και εξέχουσα, περίοπτη θέση, αφουγκράζεται αιώνες τώρα τους ήχους από τη μια της θάλασσας, από την άλλη του Άθωνα, και από την άλλη των καθημερινών δεήσεων των πατέρων. Καλύβες θεατές, μάρτυρες μιας παράστασης δίχως τέλος, μιας παράστασης-μαρτυρίας και μαρτυρίου. Μάρτυρες της μόνης Αλήθειας την οποία δεν μπορούν να αμφισβητήσουν οι σύγχρονοι πλανόδιοι πλάνοι-πλανώντες, που περιφέρονται στους δρόμους και στις τηλεοράσεις, προσπαθώντας μάταια να ρίξουν λάσπη στην αλήθεια και να κρύψουν το χρυσάφι που τόσο καλά είναι φυλαγμένο εδώ.

…Μετά την ολοήμερη πορεία, την κατήχηση, τον εσπερινό κάτω από το ευσκιόφιλο δέντρο «κίλι» του χωριού, τώρα κάθομαι με μερικούς από τους πιστούς μας της νέας αυτής ενορίας μας. Μερικοί από αυτούς είναι ήδη βαπτισμένοι. Άλλοι αναμένουν την κατήχηση και την επόμενη φορά θα είναι, αν θέλει ο Κύριος, αυτοί που θα εισέλθουν πια στο λουτρό της παλιγγενεσίας. Τους βλέπω και τους ακούω τώρα αν και το σούρουπο δεν αφήνει να διακρίνω πλέον πρόσωπα. Μα τώρα αυτή είναι η πιο όμορφη πραγματικά ώρα. Οι σιλουέτες και μόνο των ανθρώπων διακρίνονται, μα οι φωνές τους, οι φωνές της ψυχής, ακούγονται τόσο καθαρά. Ειλικρινά δεν υπάρχει πιο όμορφη από αυτήν τη στιγμή αργά το απόγευμα, μετά από την κούραση της ημέρας, όταν ακούς τα αδέλφια σου, τις φωνές τους, να βγαίνουν σαν από την αιωνιότητα, σαν να τις γνώριζες χρόνια, σαν να σε ενώνει κάτι υπερκόσμιο μαζί τους. «Σε ευχαριστούμε πάτερ. Είσαι πραγματικά αδελφός μας και πατέρας μας. Δεν είσαι πια ξένος για εμάς. Είσαι ό,τι και εμείς. Να έλθεις όσο πιο σύντομα γίνεται ξανά». Εδώ δεν χωράει πιά καμία επίσης αμφισβήτηση. Εδώ μαρτυρούν οι καρδιές. Τα δέντρα, οι πλατείες, τα παιδιά, οι γέροντες, οι μάνες. Όλα φλέγονται μέσα στο θαύμα και στην Πίστη του Αγίου Πνεύματος. Η Αφρικανική γη, η γη της Μαδαγασκάρης είναι θεατής και μάρτυρας.

…Ανεβαίνω τώρα την πλαγιά του Άθωνα. Και τα πόδια μου τρέμουν. Γιατί ξέρω ότι πατώ στις ίδιες αυτές πέτρες, που οι άγιοι Πατέρες μας βάδισαν, έκλαψαν, ίδρωσαν για τη σωτηρία της ψυχής τους. Και θέλω να γονατίσω και να φιλήσω τις άψυχες αυτές πέτρες που κάθε μια της είναι φυλαχτό και κειμήλιο.

…Τα πόδια μου βουλιάζουν τώρα μέσα στη λάσπη και σε λίγο το νερό του ποταμού έχει φτάσει μέχρι τη μέση μου. Πορευόμαστε προς την Antsarogaza. Πρέπει να δω την εκκλησία που χτίζεται. Να μιλήσω στους ανθρώπους μας στην ενορία μας αυτήν. Να τους στηρίξω στην πίστη τους. Να τους παρηγορήσω στον πόνο και στις αρρώστιες τους. Μα η κούραση από την οδοιπορία, το νερό που έχει ήδη διεισδύσει και ποτίσει τα ράσα μου και ο πόνος στην μέση δυσχεραίνουν την πορεία. Όμως η καρδιά φτερουγίζει. Γιατί σε λίγο θα δω τα αδέλφια μου. Το νερό αυτό το ακούς τώρα να σου μιλάει: «κάθε σου βήμα εδώ είναι μια μαρτυρία, κάθε σου πόνο τον σημειώνω και θα τον μεταφέρω από κάθε χωριό που περνώ. Κάθε σου ιδρώτα για τους ανθρώπους μου θα σ’ τον δροσίζω εγώ και θα σου γιατρεύω τις πληγές από τα αγκάθια και τις πέτρες στα πόδια σου».

…Με ευλάβεια τώρα και δάκρυα προσκυνώ την εικόνα της Αγίας μας Άννης. Γονατιστός μπροστά στην Μητέρα της Μητέρας της ζωής, την Γιαγιά μας, δέομαι.

…«Tα σα εκ τω σων». Σε μια λειτουργία στην προσωρινή εκκλησία από χόρτα, γονατίζω και η ξύλινη καλύβα γεμίζει ζωή. «Σέ ὑμνοῦμεν, σέ εὐλογοῦμεν, σοί εὐχαριστοῦμεν, Κύριε καί δεόμεθά σου, ὁ Θεός ἡμῶν». Από τα στόματα των νεοφώτιστων αδελφών μας στην πρώτη τους λειτουργία. Και δέεσαι.

Στην αγία Τράπεζα του Κυριακού τώρα στη λειτουργία «ἔτι προσφέρομέν Σοι τήν λογικήν ταύτην καί ἀναίμακτον λατρείαν»…

Στην προσωρινή αγία Τράπεζα, τραπέζι κάτω από το δέντρο, στη γη της Μαδαγασκάρης και πάλι «ἔτι προσφέρομέν Σοι τήν λογικήν ταύτην καί ἀναίμακτον λατρείαν»…

Καί δεόμεθα καί ἱκετεύομεν. Κατάπεμψον τό Πνεῦμά σου τό Ἅγιον ἐφ’ ἡμᾶς….

Αυτό είναι το θαύμα της Πίστεως. Δύο κόσμοι ξένοι. Δύο κόσμοι τόσο μακρινοί. Κι όμως ενωμένοι κάτω από τη σκέπη της Αγάπης του Θεού. Μαρτυρούν και ομολογούν καθημερινά το θαύμα της ζωντανής μας Πίστεως. Εδώ στον Άθωνα. Εδώ στην Ιεραποστολή.

Αρχ. Πολύκαρπος Αγιαννανίτης
Μαδαγασκάρη – Τουλιάρ

Άγια Χριστούγεννα στο Toulear

Πριν από 6 μήνες

Ήλθα αποβραδίς στην αγαπημένη πόλη Sakaraha του Toulear. Ήλθα, αν και εχθές ο πυρετός και η εξάντληση από την εδώ και 2 μήνες πια ασθένεια, δεν άφηναν περιθώρια στο λογισμό και στις αποφάσεις μου. 2 μήνες καθηλωμένος στo σπίτι παρακαλούσα το Θεό να με αξιώσει να κάνω Χριστούγεννα κοντά στους ανθρώπους που αγαπώ. Εχθές πάλευα με το λογισμό από τη μια να μη βγω έξω από το σπίτι, γιατί υπάρχει κίνδυνος ξαφνικής επιδείνωσης της υγείας, κι από την άλλη με τη στεναχώρια και τον πόνο μέσα στην καρδιά για τους ανθρώπους μας.

Άγια Χριστούγεννα 2016!

Κάτω από δύο δέντρα-μάνγκο, τα οποία μετατράπηκαν σε στέγη, για να μας προστατεύσουν από τις πρωινές δροσοσταλίδες. Μαζί με τους ανθρώπους της νέας μας ενορίας. Κάτω από τον ευλογημένο ουρανό, που σήμερα λαμβάνει τήν θέση του τρούλου, για να ακουμπήσει ο Παντεπόπτης και να παρατηρήσει και αφουγκραστεί τη δέηση των παιδιών του.

Χριστός γεννάται, δοξάσατε!

Στο τραπέζι απλωμένο το αντιμήνσιο. Αυτό το τραπέζι το φτιάξαμε ειδικά, για να αντικαταστήσει την Αγία Τράπεζα και να κρατήσει στα ξύλινα φθαρτά πόδια του τον Άφθαρτο και Αιώνιο. Για να χαρίσει το φώς Του σήμερα στην πόλη του Sakaraha. Για να κηρύξει μέσα από τήν ήσυχη και γαλήνια δέησή μας μέσα από την Ειρήνη της εωθινής δέησης το μεγάλο γεγονός. Χριστός γεννάται.

Πόσο διαφέρει πραγματικά η φυσική, θεϊκή αυτή Γαλήνη από την πλαστή και ψεύτικη του κόσμου αυτού! Ναι, κάτω από τα δέντρα μας. Κάτω από τα δέντρα της γης μας σήμερα…

Ανοίγει ο Ουρανός και γεννάται Χριστός! Σε αυτήν την όμορφη και τόσο καλά δεμένη αρμονία του φυσικού και ανθρώπινου εγκόσμιου στοιχείου με το θείο και υπερκόσμιο. Αυτήν τη μοναδικότητα κανένα άλλο δόγμα δεν μπορεί να τήν προσφέρει και να την δει. Κανένα άλλο δόγμα δεν καταφέρνει να δει την δόξα του Θεού μέσα στην ειρήνη του υλικού κόσμου ή, αντίστροφα, την ειρήνη του υλικού κόσμου μέσα στη δόξα του Θεού. Γιατί απλά πουθενά αλλού δε βιώνεται η Ειρήνη του Θεού μας εκτός μέσα από την Ορθοδοξία μας.

Οι άνθρωποι που πλαισιώνουν αυτή τη λειτουργία μέχρι εχθές ήταν αυτοί που αντιδρούσαν και διέκοψαν τη διαδικασία αγοράς του οικοπέδου αυτού για ένα μήνα τουλάχιστον, στο οποίο όμως τώρα προσευχόμαστε μαζί. Δε θέλω να αναφέρω τα αίτια αυτής της συμπεριφοράς τους. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι τώρα είναι κατηχούμενοι, τόν γράφοντα αποκαλούν «ιερέα μας», ενώ τήν Εκκλησία που σύντομα ελπίζουμε να χτιστεί σε αυτό τον υπέροχο τόπο, τους αρέσει να την λένε «εκκλησία μας».

Ναι, ελπίζω λοιπόν ότι κοντά σε αυτά τα υπέροχα δέντρα των μάνγκο σύντομα θα ορθωθεί και ένας υπέροχος Ναός. Ο Ι. Ναός της Αναλήψεως του Κυρίου, προσφορά αγάπης της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής από δωρεά ανώνυμου δωρητή.

Οι εργασίες αυτήν τη στιγμή που γράφω είναι θέμα ημερών για να αρχίσουν. Και το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Με τη χάρη και την ευδοκία του Πανάγαθου Θεού.

Όταν πιά θα έχει τελειώσει ο Ναός μας, ελπίζω και εύχομαι να είναι γεμάτος από ανθρώπινες ψυχές, που θα θεωρούν τη δόξα Σου, Χριστέ, μέσα στη δόξα του Ναού Σου.
Αλλά ποτέ, μα ποτέ, δε θα ξεχνούν την παρουσία των υπέροχων αυτών δέντρων, των μάνγκο, που εύχομαι να μείνουν επίσης όρθια μαζί με το Ναό.

Κι όταν πια γερασμένος, με δακρυσμένα ίσως μάτια, θα θωρώ τον πρώτο μας εδώ Ναό μαζί σου, αδελφέ μου λαέ, με καμάρι θα θεωρώ επίσης τα υπέροχα αυτά μάνγκο – τον πρώτο πραγματικά Ναό στήν πόλη μας Sakaraha. Θα θυμούμαι αιώνια μαζί σου τις πρώτες λειτουργίες κάτω από το ουράνιο στερέωμα του Δημιουργού και θα μονολογώ το υπέροχο εκείνο Ευαγγελικό χωρίο: «ἀλλ’ οὐχ ὁ ὕψιστος ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ, καθὼς ὁ προφήτης λέγει· ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου».

π. Πολύκαρπος Αγιαννανίτης
Sakaraha-Toulear

Πλημμύρες πειρασμών και ευλογιών

Πριν από 1 έτος

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής, χαίρετε εν Κυρίω.

Δοξάζουμε το Θεό για όλες τις ευλογίες, που μας δίνει εδώ στο χώρο της Ιεραποστολής, για ό,τι παραχωρεί και για ό,τι οικονομεί. Ευχαριστούμε κι εσάς που αγωνίζεσθε εκ των μετόπισθεν, για να μπορούμε εμείς να ευαγγελιζόμαστε τους εγγύς και τους μακράν προς δόξαν Θεού και της Εκκλησίας και προς σωτηρίαν των ανθρώπων. Με ιδιαίτερη χαρά σάς πληροφορώ ότι και οι δύο ναοί που χρηματοδοτήσατε, των Αγίων Αρχαγγέλων και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, τελείωσαν και ετοιμάζουμε τον εσωτερικό εξοπλισμό τους. Ήδη λειτουργούν, αλλά λείπουν αρκετά πράγματα.

Ένα σοβαρό εμπόδιο αυτή την εποχή είναι οι καταρρακτώδεις βροχές, οι οποίες προκαλούν πλημμύρες στους δρόμους, με συνέπεια οι μετακινήσεις να γίνονται με μεγάλη δυσκολία ή καθόλου. Τον περασμένο μήνα, επισκέφθηκα ένα ναό στο βόρειο μέρος της Μαδαγασκάρης, για να ελέγξω τις εργασίες, και στην επιστροφή μία περιοχή 4-5 χιλιάδων στρεμμάτων ήταν πλημμυρισμένη και αδιαπέραστη. Οι δρόμοι δε φαίνονταν και το νερό σαν μια απέραντη θάλασσα κατέβαινε ορμητικά και παρέσυρε στο πέρασμά του ό,τι έβρισκε. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και, εφ’ όσον και ο δρόμος είχε κοπεί σε πολλά σημεία, εκατοντάδες αυτοκίνητα είχαν σταματήσει και οι επιβάτες των λεωφορείων κοιτούσαν έκπληκτοι το φαινόμενο.

Σε μια στιγμή αποφάσισα να περάσω και να διασχίσω το δρόμο με το τζιπ, αλλά κινδύνεψα να με παρασύρει τό ρεύμα του νερού. Μια θάλασσα έπεσε επάνω στο αυτοκίνητο και η καμπίνα γέμισε νερό. Με γρήγορες κινήσεις, αλλά και με πολύ φόβο γύρισα πίσω δοξάζοντας το Θεό, που μας έσωσε από βέβαιο θάνατο. Τρεις ημέρες μείναμε στο δρόμο έως ότου σταματήσουν οι βροχές και κατεβεί η στάθμη του νερού από σχεδόν 1,20 μέτρα, που ήταν σε μερικά σημεία, στους 30-40 πόντους, για να μπορέσουμε να περάσουμε τα επικίνδυνα σημεία.

Στην Ιεραποστολή συναντά κανείς ανέλπιστες καταστάσεις. Ένας κόσμος γνωστός – άγνωστος που κρύβει πολλά. Η περιπέτεια είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο στην ιεραποστολική πορεία. Η δύναμις του Θεού και η αγάπη για τη διάδοση του λόγου Του μας κάνουν να αψηφούμε τις διάφορες δυσκολίες, που παρεμβάλλονται στην ιεραποστολική μας πορεία. Οι συνθήκες και τα φαινόμενα απογοητεύουν, άλλοτε σε μικρό βαθμό και άλλοτε σε μεγαλύτερο. Το ευαγγέλιο όμως που διαβάζουμε μάς δίνει δύναμη και διώχνει κάθε λογισμό απελπισίας, καθώς αναλογιζόμαστε πόσα υπέφερε τόσο ο Κύριος, όσο και οι Απόστολοι και όλοι οι άγιοι, για τον άνθρωπο και το συνάνθρωπο. Πολύ μας συγκινεί η δίψα των ανθρώπων για την Ορθοδοξία και η αγάπη τους για την Εκκλησία.

mg2

Περπατούν ώρες ολόκληρες, για να φθάσουν στο ναό τους και να συμμετάσχουν στις ιερές ακολουθίες. Και ύστερα με πολύ μεγάλη προσοχή παρακολουθούν την ακολουθία, για να φθάσουν στο τέλος και να κοινωνήσουν με προσοχή, με τη σειρά και με φόβο Θεού των αχράντων Μυστηρίων.

Η ζωή τους δεν έχει καμία σχέση με τη δική μας. Η οικονομική κρίση είναι μόνιμη κατάσταση στη χώρα αυτή. Αλλά αυτό δεν εμποδίζει καθόλου το ιεραποστολικό έργο. Συνεχώς ανοίγονται καινούργιες ενορίες και οι άνθρωποι σαν διψασμένα ελάφια τρέχουν να μάθουν την αλήθεια.

Εκεί που λέμε δόξα τω Θεώ, που καλύψαμε μερικές ενορίες με ναούς, ξαφνικά δημιουργούνται νέες ενορίες που έχουν επίσης ανάγκη ιερών ναών. Συγκεκριμένα αυτό το διάστημα έχουμε στην περιοχή του Toulear τέσσερα μικρά χωριά χωρίς ναούς. Σας παρακαλώ πολύ. Εάν υπάρχουν δωρητές για να χρηματοδοτήσουν αυτούς τους ναούς, θα σας είμαι ευγνώμων. Το κόστος θα ανέλθει σε 30.000 ευρώ για κάθε ναό.

Επίσης, και το ορφανοτροφείο στην πρωτεύουσα Ανταναναρίβο έχει τελειώσει και σύντομα θα λειτουργήσει. Οι ανάγκες όμως σε λεπτομέρειες είναι πολλές. Όπως π.χ. στο πίσω μέρος του ορφανοτροφείου φτιάχνουμε ένα υπόστεγο για εξωτερικά μαγειρεία, όπου θα μαγειρεύουμε με ξύλα για οικονομία, και μέρος για να πλένουμε τα ρούχα. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας, διότι στην αρχή πάντα παρουσιάζονται ανάγκες. Τα κρεβάτια των παιδιών, οι ντουλάπες για τα ρούχα τους, τα τραπέζια και τα καθίσματα, όλα έγιναν από το δικό μας ξυλουργείο. Συμμεριζόμαστε την οικονομική κρίση που περνούν οι άνθρωποι και δεν απαιτούμε τίποτε. Μόνο παρακαλούμε για το κατά δύναμιν.

†Ο Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος

mg1

Τα πουλάκια μας φεύγουν κελαηδώντας

Πριν από 1 έτος

Πολλές φορές σκέφτεσαι ότι είσαι επιτέλους μόνος σου. Ότι ήλθε η ώρα να ξεκουραστείς. Κάθεσαι να ξαποστάσεις λοιπόν, όμως διαπιστώνεις ότι ένας νέος πειρασμός έρχεται να προστεθεί στους ήδη υπάρχοντες. Μια ακατάπαυστη καθημερινή λαίλαπα, ένας μυστικός πόλεμος μέσα σε μια αδιάπτωτη πάλη, που έρχεται να συμπληρώσει την ιστορία της ζωής, που πρέπει μάλλον να επαναλαμβάνεται, για να μην ξεχνούμε. Να μην ξεχνούμε ότι είμαστε ένα τίποτε χωρίς τη δύναμη και τη χάρη του Θεού.

Είμαι στο σπίτι ενός πολύ καλού μου φίλου. Οδηγός στα λεωφορεία, καθολικός μέχρι εχθές, τώρα πια κατηχούμενος, πολύ πιστός. Ο πιο καλός κατηχούμενος που έχω δει εδώ. Καθόμαστε μαζί και συζητούμε την πορεία της νέας ενορίας στην πόλη του Sakaraha. Όπως την επιθυμεί ο καλός μου αδελφός.

Όταν προχωρά κανείς στο δρόμο της ιεραποστολής, συναντά μπροστά του ξένους ανθρώπους πολλούς. Μα ένας αόρατος σύνδεσμος πάντα φωτίζει την κάθε συνάντηση και, από εκεί που δεν γνωρίζεις κανένα, στην καρδιά σου μέσα αρχίζει να καλλιεργείται μια σχέση που ξεπερνάει την ανθρώπινη αδελφική, ένα πνευματικό δέσιμο, που σε οδηγεί σαν μέσα από ένα μονόδρομο στη θυσία, στο ολοκληρωτικό δόσιμο της ύπαρξης για την τελείωση του υπέρτατου σκοπού. Όχι γιατί το επιθυμείς, ή γιατί το αξίζεις εσύ να γίνεις φορέας του θαύματος, που ονομάζεται σωτηρία, αλλά γιατί απλά έτσι το θέλησε ο Θεός.

ke3

Η συζήτηση έχει ήδη προχωρήσει και η νύχτα με βρίσκει για μια ακόμα φορά κοντά στους ανθρώπους που αγαπώ, να ακούω το παράπονο τους. Το παράπονο που ακούγεται σαν μονόλογος, σαν ένας μονότονος θρήνος, που ηχεί καθημερινά στη γη αυτή από το στόμα του πιο μικρού μέχρι και του πιο μεγάλου.

—Εδώ έχουμε άσχημα νέα, πάτερ.

Δείχνοντας μεγάλη απορία συνεχίζω το διάλογο, αν και υποψιάζομαι ήδη πού δρομολογείται η συζήτηση.

—Δηλαδή;
—Η γυναίκα μου. Κοιμήθηκε τον Αύγουστο. Σε έψαχνα, πάτερ μου, αλλά το τηλέφωνο σου ήταν κλειστό.
—Έλειπα στην Ελλάδα.
—Ναι, το ξέρω. Μα ήθελα λίγη βοήθεια για τη γυναίκα. Μου είχαν τελειώσει όλα τα χρήματα… Τελικά κοιμήθηκε. Το πρόβλημα είναι το παιδί, όμως. Έχει να θηλάσει από τον τρίτο μήνα. Είναι τώρα οχτώ μηνών.

Ke1

Ήξερα ότι είναι πολύ δύσκολο να μείνει ένα παιδί αθήλαστο πολλούς μήνες. Την άλλη ημέρα μού τό φέρνει μπροστά μου ο πατέρας και μου το δείχνει με χαρά.

—Αυτός είναι ο γιός μου.

Το θέαμα, που αντίκρισα μπροστά μου, ήταν τραγικό: ένα βρέφος 8 μηνών με γερασμένο δέρμα σαν 70 χρονών. Μαλακό και ζαρωμένο. Ρώτησα τον πατέρα τι τρώει το παιδί και μου απάντησε κυρίως ρύζι. Αραιά τού δίνει και μια μοναχή καθολική γάλα. Τους είπα ότι το παιδί χρειάζεται οπωσδήποτε γάλα. Το απόγευμα πήγα και του αγόρασα από ένα φαρμακείο ειδικό γάλα για βρέφη.

Έφυγα την ίδια μέρα για το σπίτι. Το βράδυ στις 8 τον πήρα τηλέφωνο και με ευχαρίστησε για το γάλα. Το παιδί με όρεξη ήπιε το γάλα του και έφαγε.

Στις 9 το ίδιο βράδυ με παίρνει και μου λέει ότι το παιδί έπαθε ξαφνική υποτροπή. Του είπα να το φέρει στο Τουλιάρ και μου ανακοινώνει με αμέτρητη θλίψη ότι δε γίνεται πια, γιατί ο γιατρός έχει ήδη διαπιστώσει το θάνατό του…

Ο πατέρας, ένας θαυμάσιος άνθρωπος, που ομολογώ ότι στη ζωή μου δεν έχω συναντήσει, τώρα είναι ο καλύτερός μου φίλος. Κατηχούμενος πολύ πιστός, πολύ πιό πιστός από εμένα, με καρδιά απλή σαν παιδιού. Λυπήθηκε αφάνταστα για το παιδί του και τη γυναίκα του. Δεν το έβαλε όμως κάτω. Συνέχισε την πορεία του. Έμεινε κοντά μου και, αντί να τον παρηγορώ, με παρηγορεί αυτός στις θλίψεις μου και στον αγώνα μου.

ke2

Ήταν οδηγός στα λεωφορεία. Από εκεί τον γνώρισα. Όταν, λοιπόν, το λεωφορείο του περίμενε στήν πρωτεύουσα, για να γεμίσει με επιβάτες –το οποίο μπορεί να διαρκέσει ημέρες πολλές–, αυτός κλεινόταν μέσα, σε αφόρητη ζέστη συνήθως, και προσευχόταν. Προσευχόταν συνέχεια.

Μόλις προχθές μού ομολόγησε ότι δεν τον πειράζει που έμεινε μόνος του, γιατί τώρα πια κλείνεται στο δωμάτιο και προσεύχεται απερίσπαστα… Και τα δάκρυα, μου λέει, τρέχουν άφθονα…

Κάθομαι στο γραφείο λοιπόν και σκέφτομαι. Σκέφτομαι τα λάθη μου. Και τα λάθη μας. Και τον πόνο των ανθρώπων. Και το κουράγιο τους. Και περνούν οι εικόνες μπροστά μου. Μία προς μία. Προχθές μού διηγήθηκαν το θάνατο τριών παιδιών σε ένα χωριό πιστών μας. Μάλλον επιδημία. Ο πατέρας βουρκωμένος μού διηγούνταν τις τελευταίες στιγμές του μικρού του γιου. Όταν ζαλισμένο το παιδί τού χτυπούσε το χέρι και τον παρακαλούσε για βοήθεια. Κι εγώ βέβαια παρηγορούσα. Αλλά ποια ανθρώπινη κουβέντα μπορεί να επουλώσει τον ανθρώπινο πόνο σε τέτοιες στιγμές; Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι δεν αγανακτούν. Προπάντων δεν τα βάζουν με το Θεό. Ποτέ τους δε σκέφτονται κάτι τέτοιο. Αποδέχονται το σχέδιο του Θεού. Με παράπονο και πόνο ίσως. Αλλά ποτέ με αγανάκτηση και απελπισία.

Σκέφτομαι λοιπόν κι εγώ σκυμμένος πάνω στο χαρτί. Ποιος τελικά γράφει την ανθρώπινη ιστορία; Ποιος είναι αυτός που αλλάζει τον κόσμο; Τι θέλει ο Θεός από εμάς; Ποιος χτίζει και ποιος γκρεμίζει; Μήπως, αντί να χτίζουμε, τελικά γκρεμίζουμε;

Ποιοί είναι τελικά οι ήρωες σε αυτόν τον κόσμο; Οι φέροντες το όνομα ή οι κατέχοντες το όνομα; Χριστιανός, Πιστός, Ιεραπόστολος, Πατέρας, Αδελφός, Πνευματικός… Ονόματα πολλά. Μα πού είναι η ουσία τελικά;

Η ιστορία δε γράφεται στο χαρτί. Η ιστορία γράφεται με πολύ κόπο στο χώμα, στη λάσπη, μέσα στις φτωχογειτονιές, μέσα στις καλύβες, μέσα στις αρρώστιες, μέσα στις θλίψεις, στον αγώνα, με αίμα πολλές φορές.

ke4

Ας μην ξεγελιόμαστε. Δεν αρκεί το όνομα. Γιατί απλά ο Θεός δεν κοιτάζει το όνομα που είναι χαραγμένο στα χαρτιά, αλλά το όνομα που είναι κρυμμένο στην καρδιά. Και αργά ή γρήγορα Αυτός το φανερώνει κατά την ιδίαν Αυτού βούληση και μας το παρουσιάζει μπροστά μας. Σαν καθρέπτη που δείχνει τον εαυτό μας στην κατάσταση που πρέπει να βρίσκεται, μα πολλές φορές όχι αυτό που είναι. Για να λυπηθούμε, έτσι, τουλάχιστον τον εαυτό μας και να βάλουμε αρχή για τη νέα ζωή. Και να μάθουμε επιτέλους να χτίζουμε. Να χτίζουμε ψυχές. Έτσι γράφεται η ιστορία. Όχι επί χάρτου. Αλλά επί καρδίας.

Τα πουλάκια μας φεύγουν πραγματικά κελαηδώντας. Τα μικρά μας παιδάκια εδώ. Και το κελάηδημά τους μένει ανεξίτηλο μέσα στη μνήμη μας. Ένα κελάηδημα που σαν μια υποθήκη σε αναγκάζει να μένεις και να αγωνίζεσαι στον ταλαιπωρημένο αυτόν κόσμο. Παρά τις δυσκολίες. Παρά τη σκληρότητα που αντιμετωπίζεις γύρω σου. Παρά τη λύπη που συνέχει την καρδιά σου.

Το κελάηδημα αυτό είναι άλλοτε η μεγάλη παρηγοριά μας και άλλοτε η μεγάλη υποθήκη της ζωής μας. Και εύχεται πραγματικά κανείς να φύγει από αυτόν τον κόσμο σαν αυτά τα μικρά μας πουλάκια. Κελαηδώντας και χαρούμενος μέσα στη δίνη της πίκρας του κόσμου αυτού.

Ιερομόναχος Πολύκαρπος

Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Fort Dauphin Μαδαγασκάρης

Μια νέα εκκλησία από την αγάπη σας για τους Ορθόδοξους πιστούς της Νότιας Μαδαγασκάρης

Συγκεντρώθηκαν 30.073 από στόχο 30.000 €

Ολοκληρώθηκε!

Αλιεύοντας ψυχές στο 4ο μεγαλύτερο νησί του πλανήτη

Πριν από 2 έτη

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής, Χαίρετε εν Κυρίω.

Με πολλή χαρά επικοινωνώ μαζί σας, πρώτον για να σας ευχαριστήσω για την συνεχή συμπαράστασή σας στην ταπεινή μας ιεραποστολική διακονία και δεύτερον να σας ενημερώσω για την πρόοδο των δύο ιερών ναών, τη χρηματοδότηση των οποίων έχετε αναλάβει.

Ο μεν πρώτος ναός, των Αγίων Αρχαγγέλων, στην περιοχή Diego πλησιάζει στο τέλος των εργασιών του και ίσως το αργότερο έως τα Χριστούγεννα να έχει τελειώσει, για να μπορεί να λειτουργήσει. Όπως σας έχω αναφέρει πολλές φορές, εδώ στη χώρα αυτή, όλες οι εργασίες γίνονται χειρωνακτικά, με πρωτόγονα μέσα και με πολλά εμπόδια, που καθυστερούν την ολοκλήρωσή τους. Επίσης, οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως οι καταρρακτώδεις βροχές, εμποδίζουν πολλές φορές την συνεχή εργασία. Ο δεύτερος ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, μικρότερος από τον προηγούμενο, είναι ήδη έτοιμος και περιμένει να κάνουμε τα θυρανοίξια. Λόγω των μακρινών αποστάσεων μού ήταν αδύνατον να σας στείλω φωτογραφίες των ναών. Ελπίζω σύντομα να ανταποκριθώ στην παράκλησή σας.

Δοξάζουμε το Θεό και ευχαριστούμε τους δωρητές για την ευλογία αυτή εν μέσω κρίσεως, να ανοικοδομούνται ναοί προς δόξαν του Τριαδικού Θεού και σωτηρία των ανθρώπων. Ο αγώνας μας συνεχίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις και παρά τις μεγάλες δυσκολίες πολλοί άνθρωποι προσέρχονται στην Ορθοδοξία και μετά από την κανονική κατήχηση προχωρούμε στο πρώτο μυστήριο της Εκκλησίας μας, στο βάπτισμα. Εφέτος έγιναν πολλές ομαδικές βαπτίσεις σε ποταμό.

Επίσης, με την ευλογία του Σεπτού Ποιμενάρχου μας πάπα και Πατριάρχου Θεοδώρου, έγιναν χειροτονίες αποφοίτων του σεμιναρίου μας, άλλων στον πρώτο βαθμό της ιερωσύνης και άλλων στο δεύτερο βαθμό του Πρεσβυτέρου, καλύπτοντας έτσι μερικά από τα πολλά κενά των ενοριών μας. Το σεμινάριο λειτουργεί κανονικά με νέους και παλαιούς φοιτητές.

Συνεχίζουμε τις επισκέψεις στα χωριά για κατήχηση, τέλεση ιερών ακολουθιών, παρακολούθηση έργων και, το σπουδαιότερο, επικοινωνία με τους ανθρώπους, που τόσο πολύ την έχουν ανάγκη. Οι άνθρωποι διψούν να ακούσουν λόγο Θεού, να μάθουν περισσότερα πράγματα για τον Θεό και γενικά για την ορθόδοξη πίστη μας. Ιδιαίτερη εντύπωση μου κάνει η ανελλιπής συμμετοχή τους και στις ιερές ακολουθίες, χωρίς να υπολογίζουν κόπους, περπατώντας αρκετή ώρα κάτω από τον καυτερό ήλιο και ξυπόλυτοι μέσα από μονοπάτια.

MG

Επίσης, και το φιλανθρωπικό έργο συνεχίζεται μεν, αλλά όχι με τους αρχικούς ταχείς ρυθμούς. Έχουν σταματήσει μερικές δραστηριότητες λόγω του γνωστού οικονομικού προβλήματος.

Νέα ιδρύματα θα λειτουργήσουν πολύ σύντομα, αφού εγκαινιάσθηκαν με την επίσκεψη του Πατριάρχου μας. Τέτοια κτίσματα είναι Ιεροί Ναοί, το Ορφανοτροφείο, η νέα πτέρυγα της Κλινικής και το Πανεπιστήμιο. Δοξάζουμε το Θεό και ευχαριστούμε τους ανθρώπους για τις ευλογίες που μας χάρισαν.

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω, εάν είναι δυνατόν να μας βοηθήσετε στον εσωτερικό εξοπλισμό του νέου Ιερού Ναού Αγίων Αρχαγγέλων για να μπορέσει να λειτουργήσει τα Χριστούγεννα, καθώς επίσης και του Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως.

Ο εξοπλισμός της πτέρυγας του ορφανοτροφείου, που ήταν δωρεά ανώνυμης κυρίας από τη Θεσσαλονίκη διά της Αδελφότητάς σας, θα κοστίσει περίπου 15.000 ευρώ.

Επιπλέον, σας παρακαλώ πάρα πολύ, θα ήθελα να προγραμματίσετε την αποστολή ενός εμπορευματοκιβωτίου με χρήσιμα είδη, που τα έχουμε μεγάλη ανάγκη, όπως τρόφιμα, μεταχειρισμένο οικιακό εξοπλισμό, καθώς επίσης και σχολική ύλη. Με την πράξη αυτή θα βοηθήσετε ουσιαστικά το έργο μας, όπως έχετε πράξει και στο παρελθόν.

Σας ευχαριστώ για όλα, ευχόμενος καλή δύναμη. Ο Θεός μαζί σας.
† Ο Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος

Ιερός Ναός Αγίων Αρχαγγέλων Diego Μαδαγασκάρης

Άλλος ένας Ιερός Ναός που χτίσαμε για τη νεόφυτη Ορθόδοξη κοινότητα στη βορειότερη πόλη της Μαδαγασκάρης. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι βοήθησαν.

Συγκεντρώθηκαν 43.000 από στόχο 43.000 €

Ολοκληρώθηκε!

Υιέ μου…

Πριν από 2 έτη

Κατὰ τούς περασμένους μῆνες Μάιο καί Ἰούνιο ἐπισκέφθηκε τὴν Ἱ. Μητρόπολή μας ἐδὼ στὴν Μαδαγασκάρη ὁ σεπτὸς Προκαθήμενός μας τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς κύριος κ. Θεόδωρος.

Τὸ πρόγραμμα ποὺ ἀκολούθησε ἦταν ὁμολογουμένως ἀρκετὰ ἐξαντλητικό, καθὼς θέλησε στὴν ὀλιγοήμερη αὐτὴ πορεία του στὴ χώρα μας νὰ καλύψει ὅσο τὸ δυνατὸν εὑρύτερο φάσμα ἐπισκέψεων στὸ ἀγαπητό ποίμνιό Του ἀγνοώντας κόστος, συνθῆκες καὶ προσωπικὴ σωματικὴ κόπωση.

Τὴν Παρασκευὴ 5 Ιουνίου τὸ ἀπόγευμα, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης μας κατέφθασε στὸ Τουλιάρ, τὴν πρωτεύουσα τῆς εὑρύτερης περιοχῆς τοῦ Νοτίου τμήματος τῆς χώρας, ὅπου μέ τή χάρη τοῦ πανοικτίρμονος Θεοῦ ἐπιτελεῖται ἱεραποστολικό ἕργο. Ἐκεῖ τοῦ ἐπιφυλάχθηκε θερμοτάτη ὑποδοχὴ σὲ μιὰ ἄρτια καὶ φιλότιμη ὁργάνωση, τῆς ὁποίας παράγοντες ἦταν σύσσωμος ὁ κλῆρος καὶ λαὸς τοῦ Τουλιάρ. Στὸν καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τὸν προσφώνησε ὁ πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, παρουσίᾳ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ἰγνατίου, στὴν τοπική γλῶσσα, ἐνῶ τὰ πλήθη τῶν πιστῶν συνόδευαν τὸν λόγο τῆς ὑποδοχῆς μὲ χειροκροτήματα εἰς ἔνδειξιν τοῦ ἐνθουσιασμοῦ καὶ τῆς ἀγάπης τους πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Σεπτοῦ Προκαθημένου μας.

MG1

 

Στὸ Τουλιὰρ ἐγκαινίασε τὴν νέα πτέρυγα τῆς Ὀρθόδοξης κλινικῆς τῆς Betanimena, ἡ ὁποία ἀνεγέρθηκε μὲ τὴν δωρεὰ ἀνωνύμου δωρήτριας ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴ γενική μέριμνα τοῦ Ἱερομονάχου Ἀναστασίου ἀπὸ τὴν Κύπρο, ὁ ὁποῖος μὲ Κύπριους δωρητὲς ὑποστηρίζει τὴν πλήρη κάλυψη τῆς κλινικῆς τόσο σὲ φάρμακα ὅσο καὶ σὲ ἐξοπλισμό. Εἶναι ἕνα ἔργο τὸ ὁποῖο ἀνακουφίζει τὸν πόνο τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων τῆς περιοχῆς μας, μιὰ ποὺ μὲ ἐλάχιστη συνδρομὴ ἐκ μέρους τῶν ἀσθενῶν καλύπτει διάγνωση καὶ θεραπεία στοὺς πονεμένους ἀρρώστους μας. Ἀκολούθησαν ἑορταστικές ἐκδηλώσεις κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης μας προσφωνήθηκε ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς κρατικοὺς παράγοντες, οἱ ὁποῖοι τὸν συνόδευαν καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς ἐπίσκεψής του στὴν πόλη μας καὶ οἱ ὁποῖοι ἐξέφρασαν πολλάκις τὶς θερμές τους εὐχαριστίες πρὸς τὸ πρόσωπό Του ἀλλὰ καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολὴ γενικὰ γιὰ τὴν παρουσία καὶ τὸ ἐνδιαφέρον, ποὺ δείχνει πρὸς τοὺς πτωχοὺς τοῦ Νότου.

Οἱ ἐκδηλώσεις κορυφώθηκαν μὲ τὴν τέλεση τῆς Θ. Λειτουργίας στὸ κλειστὸ Στάδιο τῆς πόλεως τοῦ Τουλιάρ, ὅπου πλῆθος κληρικῶν, ἐκπροσώπων ἀρχῶν, ἐκπροσώπων ἐκκλησιῶν καὶ πιστῶν μας, ἔψαλαν καὶ ὕμνησαν τὸν Θεὸ στὴν πρώτη ὑπαίθρια Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στὴ Νότια Μαδαγασκάρη.

Ἦταν μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ συγκινητικὲς στιγμὲς, ὅταν ὁ σεπτὸς Προκαθήμενος τοῦ Πατριαρχείου μας ἐθυμίαζε τὰ πλήθη τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσαν τὴν Θ. Λειτουργία μὲ κατάνυξη ἀπὸ τὶς κερκίδες τοῦ σταδίου.

Ὁ Πατριάρχης θύμιαζε καὶ εὐλογοῦσε τὸν κόσμο, τὸ Στάδιο, τοὺς πιστοὺς μας, τὸν κλῆρο, τὴν πόλη μας…

MG2

Τὸ ταξίδι τοῦ Μεγάλου Προκαθημένου μας τελειώνει πιά. Τώρα καθόμαστε μαζί Του κοντὰ στὴν θάλασσα, ἐκεῖ ὅπου τὸ περίφημο κανάλι τῆς Μοζαμβίκης ἑνώνει μὲ τὰ ἀγριεμένα κύματά του τὸν κόσμο μας, τὴν γῆ τῆς Μαδαγασκάρης μὲ τὸν ἄλλον συγγενὴ καὶ ταλαιπωρημένο κόσμο τῆς Μοζαμβίκης, τῆς γῆς τῆς Ἀφρικῆς. Τὰ μάτια Του ἀγναντεύουν τὸν Ὠκεανό. Ἄλλοτε δακρύζουν καὶ χάνονται στὴν σκέψη. Ἄλλοτε ζωνταντεύουν καὶ μὲ τὸ γαλήνιο χαμόγελο του προσώπου Του, σοῦ μιλοῦν. Σοῦ μιλοῦν γιὰ τὸ αὔριο. Γιὰ τὸ ὅραμα. Γιὰ τὴν προσδοκία.

Στρέφεται σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους καὶ μὲ βαθὺ καὶ βαρὺ τόνο στὴν φωνὴ του ἀνοίγει τὴν μεγάλη καὶ ὕστατη προσφώνηση. Ὄχι ἀπὸ χάρτου καλάμου, ἀλλὰ ἀπὸ βίβλου καρδίας. Καρδιᾶς μεγάλης, γεμάτης ἀγάπη καὶ πόνο πρὸς τὸν συνάνθρωπο.

Γιέ μου! – τοῦ λέει. Σὲ παρακαλῶ φρόντισε γι’ αὐτὸν ἐδὼ τὸν κόσμο! Φρόντισε γιὰ τοὺς πτωχοὺς τῶν ἐρημιτικῶν περιοχῶν τοῦ Τουλιάρ. Φρόντισε γιὰ τοὺς πιστοὺς τῶν πόλεών μας. Κάνε τὴν Ἐκκλησία μας νὰ λάμψει μέσα σὲ αὐτὴν τὴν πόλη. Ξέχνα ὁτιδήποτε ἄλλο, ὁποιοδήποτε ἄλλο ἐνδεχόμενο στὴν ζωή σου καὶ δώσου ὁλοκληρωτικὰ στὴν διακονία τοῦ πτωχοῦ αὐτοῦ κόσμου.

Παιδί μου!… Βόσκε τὰ πρόβατά μου! Καὶ βάσταζε μὲ ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη πάντα τὸν Σταυρό αὐτό. Σταυρὸ ποὺ στὶς ρίζες του ἔχει ριζωμένο τὸν Ἑλληνικό μας βασιλικό. Τὸν βασιλικὸ ποὺ φέρνει τὶς ἀρχέγoνες ρίζες μας. Τὶς ρίζες τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὶς ρίζες τῆς Πίστεως, τῆς Ἐλπίδος καὶ τῆς Ἀγάπης στὸν φτωχό αὐτὸν κόσμο.

MG3

Μὰ πάνω ἀπὸ ὅλα, τῆς Ἀγάπης. Μιᾶς Ἀγάπης ποὺ δὲν δίστασε οὔτε διστάζει καὶ τὸ αἷμα της νὰ δώσει γιὰ τὸν ἀδελφὸ καὶ συνάνθρωπο. Κοίταξε τὸν προκάτοχο τοῦ Πηδαλίου τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μητροπόλεως. Καὶ θυμήσου γιὰ πάντα αὐτὸ τὸ ὄνομα: Νεκτάριος! Ἐκεῖ στὰ βαθιὰ ἁγιορείτικα νερὰ ἐξέπνευσε καὶ ἔδωσε τὸ μαρτυρικό του αἷμα στὴν τελευταία ἀποστολή του στὸν κόσμο αὐτό. Οἱ εὐχές του σὲ ἀκολουθοῦν καὶ ἡ ζωή του γιὰ πάντα σὲ φωτίζει!

Νὰ ξέρεις ὅμως, παιδί μου, ὅτι πάντα σὲ ἀκολουθοῦν οἱ εὐχές καὶ ἑνὸς Πατριάρχου!

Μη φεύγεις, γιέ μου!

«Εἰ φιλεῖς με, ποίμαινε τὰ ἀρνία μου. Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου… Καὶ ἰδοὺ ἐγώ εἰμι μεθ’ ὑμῶν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς…»

Γιέ μου! Ἐγὼ πιὰ γυρίζω πίσω στὴν Ἀλεξάνδρεια.

Μὰ οἱ εὐχές μου καὶ οἱ προσευχές μου μένουν γιὰ πάντα μαζί σας.

Παιδιά μου! Σᾶς θυμᾶμαι γιὰ πάντα στὶς προσευχές μου.

Ὁ Θεὸς καὶ ἡ Παναγία μας ἂς εἶναι μαζί σας»

Ἱερ. Πολύκαρπος Ἁγιαννανίτης

Πατριαρχική περιοδεία στο μεγαλύτερο νησί της Αφρικής

Πριν από 2 έτη

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,

Με πολλή χαρά επικοινωνώ μαζί σας, για να σας πληροφορήσω για την επίσημη επίσκεψη του Ποιμενάρχου μας, πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου στη Μαδαγασκάρη τον περασμένο Ιούνιο. Η επίσκεψη αυτή είχε προγραμματιστεί από πολύ καιρό, γι’ αυτό με τη χάρη του Θεού και την ευλογία του πνευματικού μας πατρός είχε μεγάλη επιτυχία. Δοξάζουμε το Θεό και ευχαριστούμε όλους όσοι συνέβαλαν στην καλή οργάνωση της επισκέψεως του προκαθημένου, κληρικούς και λαϊκούς. Προσπαθήσαμε όλοι μας να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε προς δόξαν Θεού και της Εκκλησίας μας.

Ο σεπτός προκαθήμενος με τη συνοδεία του έφθασε στο αεροδρόμιο στις 29 Μαΐου. Εκεί τον περίμενε πλήθος κόσμου, μικροί και μεγάλοι, ντυμένοι όλοι με παραδοσιακές στολές και κρατώντας στα χέρια τους μικρές σημαίες του Πατριαρχείου και της Μαδαγασκάρης. Επίσης παρευρίσκοντο εκπρόσωποι της πολιτείας, πρέσβεις και άλλοι επίσημοι. Στην είσοδο του Ναού οι ιερείς και ο λαός περίμεναν παρατεταγμένοι σε δύο σειρές και ψάλλοντας το «Άξιον Εστίν» κατευθύνθηκαν όλοι στο Ναό. Εκεί έγινε δοξολογία και εκφωνήθηκαν λόγοι αντιστοίχως. Ο Μακαριώτατος ευχαρίστησε όλους για την υποδοχή που του επεφύλαξαν.

Την άλλη ημέρα, Σάββατο προ της Πεντηκοστής, τελέσθηκαν τα εγκαίνια του ορφανοτροφείου θηλέων σε ιδιόκτητο οικόπεδο της Ιεραποστολής 10.000 τ.μ. σε προάστιο της πρωτευούσης. Η κατασκευή του κτιρίου είχε αρχίσει πριν αρκετό καιρό με κύρια χρηματοδότηση ομογενών εξ Αυστραλίας, με την ευλογία και συμπαράσταση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας. Μια πτέρυγα χρηματοδοτήθηκε από ανώνυμη δωρήτρια εις μνήμην του συζύγου της Νικολάου, μέσω της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής.

MG2

Το νέο ορφανοτροφείο θηλέων της Ιεραποστολής στο Antananarivo

Οι εργασίες χάριτι Θεού τελείωσαν, εκτός από μερικές λεπτομέρειες και υπολείπεται ο εσωτερικός εξοπλισμός. Το ορφανοτροφείο ήταν ένα όνειρο που με τη χάρη του Θεού και τη συνδρομή των ανθρώπων πραγματοποιήθηκε. Το φιλανθρωπικό έργο κατά την ταπεινή μου γνώμη πρέπει να είναι αλληλένδετο με το ιεραποστολικό στις χώρες αυτές. Το ορφανοτροφείο θα περιθάλψει όχι μόνον ορφανά κοριτσάκια, αλλά και εγκαταλελειμμένα· και θα τους προσφέρει όχι μόνον στέγη, ένδυση, μάθηση αλλά και ένα λαμπρό μέλλον και αποκατάσταση στα παιδάκια αυτά.

Η τελετή των εγκαινίων έγινε μέσα σε πνευματική ατμόσφαιρα με πλούσιο στολισμό, με πλήθος κόσμου και με τη συμμετοχή πολιτικών και άλλων εκκλησιαστικών αρχών. Την επόμενη ημέρα της Πεντηκοστής είχαν ορισθεί τα εγκαίνια του Ιερού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου, που βρίσκεται εντός του χώρου του Ορφανοτροφείου. Ο Ναός οικοδομήθηκε διά να εξυπηρετεί τις πνευματικές ανάγκες των παιδιών που θα φιλοξενούνται στο ορφανοτροφείο, αλλά θα λειτουργεί και σαν ενοριακός ναός. Βρίσκεται κοντά σε κεντρικό δρόμο και σε καλή περιοχή. Η τελετή των εγκαινίων έγινε με κάθε μεγαλοπρέπεια και κατάνυξη, ενώ ο Μακαριώτατος εξηγούσε το νόημα κάθε στιγμής. Η ακολουθία άργησε να τελειώσει, αλλά ο κόσμος και οι επίσημοι παρέμειναν έως τέλους. Μετά το πέρας της ακολουθίας παρετέθη κοινή τράπεζα για όλο το εκκλησίασμα με πλούσιο παραδοσιακό πρόγραμμα.

Τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος έγινε λειτουργία στον καθεδρικό ναό και ο Μακαριώτατος τίμησε μερικούς ιερείς για τη φιλότιμη προσφορά τους στην Εκκλησία, αλλά και λαϊκούς για την αγάπη τους και το ενδιαφέρον τους για την Ορθοδοξία. Μετά τη Θεία Λειτουργία ο Μακαριώτατος συναντήθηκε με όλους τους ιερείς της Μητροπόλεως, άκουσε τα προβλήματά τους και τους έδωσε συμβουλές και οδηγίες για την πνευματική τους πρόοδο.

Την άλλη ημέρα ο Μακαριώτατος συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης. Στη συνάντηση παρευρέθηκαν ο εξοχώτατος πρέσβης της Αιγύπτου, ο επίτιμος πρόξενος της Ελλάδος και της Κύπρου και κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως. Ο Μακαριώτατος πληροφόρησε τον Πρόεδρο για το ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο που επιτελεί η Ιερά Μητρόπολή μας.

MG1

Την επόμενη ημέρα, 3 Ιουνίου, είχαν ορισθεί τα εγκαίνια του Πανεπιστημίου στη Manakara. Η πόλη αυτή απέχει 600 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα και βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας. Το πανεπιστήμιο αυτό ήταν δωρεά Χριστιανών από την Καρδίτσα με πρωτοβουλία του Πανοσ. Αρχιμ. π. Κυριακού Τσολάκη και κτίσθηκε κατά παράκληση του περιφερειάρχου, για να καλύψει βασικές ανάγκες γεωπονικής φύσεως τροπικών φυτών και διαφόρων άλλων ερευνών.

Κατά την άφιξη του Μακαριωτάτου στη Manakara, ο Πατριάρχης και η συνοδεία του και όλοι οι Χριστιανοί πήγαν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος, που χτίστηκε με δαπάνες της Αδελφότητάς σας, και εψάλη δοξολογία. Ο Μακαριώτατος μίλησε σύντομα στους Χριστιανούς και μετά όλοι μαζί έφθασαν στο χώρο του Πανεπιστημίου, όπου περίμενε αρκετός κόσμος και οι επίσημοι παράγοντες. Στα εγκαίνια παρευρέθηκαν πάρα πολλοί μαθητές. Ο αντιπρόσωπος της Κυβέρνησης ευχαρίστησε το Μακαριώτατο για τη μεγάλη αυτή προσφορά της Εκκλησίας μας προς την Κυβέρνηση και μετέφερε τις ευχαριστίες του προέδρου της χώρας.

Στις 4 Ιουνίου προγραμματίσθηκε η επίσκεψη του Μακαριωτάτου στο χωριό Arany, για τα εγκαίνια ενός Λυκείου. Το χωριό αυτό βρίσκεται 2 ώρες μακριά από το ιεραποστολικό κέντρο. Οι μαθητές των σχολείων φορώντας τις παραδοσιακές τους στολές και κρατώντας τις σημαίες στο χέρι τραγουδούσαν παραδοσιακά τραγούδια. Οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα έως ότου φθάσαμε στο ναό. Αφού τελειώσαμε, κατευθυνθήκαμε όλοι στο Λύκειο δίπλα στην εκκλησία για την τέλεση του αγιασμού.

Στις 5 Ιουνίου, ημέρα Παρασκευή, ο Μακαριώτατος με τη συνοδεία του έφτασε στη μεγαλύτερη πόλη στο νότιο μέρος της χώρας, το Tulear. Ο Ναός ήταν κατάμεστος από κόσμο, μικρούς και μεγάλους, που είχαν έρθει από τα χωριά για την υποδοχή του Πατριάρχη. Ο Πατριάρχης ευχαρίστησε και μίλησε με πνευματικά λόγια για τη σωτηρία της ψυχής.

MG3

Την επομένη ημέρα είχαν ορισθεί τα εγκαίνια της κλινικής στο ιεραποστολικό κέντρο. Στην περιοχή αυτή του Tulear υπάρχει κλινική με πολλά τμήματα. Ο υπεύθυνος π. Αναστάσιος από την Κύπρο, ιερομόναχος και ιατρός, θεώρησε καλό να αναβαθμισθεί η κλινική με περισσότερα τμήματα σε νοσοκομειακό επίπεδο. Το έργο ολοκληρώθηκε με δωρεά ανώνυμης κυρίας και στις 6 Ιουνίου έγιναν τα εγκαίνια. Ο Μακαριώτατος τέλεσε τον αγιασμό και εν συνεχεία ξεναγήθηκε σ’ όλους τους χώρους της κλινικής.

Στις 7 Ιουνίου, ημέρα Κυριακή, ο Μακαριώτατος μαζί με τους ιερείς λειτούργησαν στο κλειστό στάδιο του Tulear. Ο χώρος είχε προετοιμασθεί καταλλήλως με υπερυψωμένη εξέδρα με μεγάλη Αγία Τράπεζα και εικόνες, θρόνο κ.λπ. Ο κόσμος άρχισε να έρχεται από το πρωί, καθώς επίσης και οι επίσημοι. Οι Χριστιανοί μας με λεωφορεία έφθασαν εγκαίρως και από τα πιο απομακρυσμένα χωριά. Σύντομα γέμισε το στάδιο.

Όλα τα χαρακτήριζε η μεγαλοπρέπεια και το μεγαλείο της Θείας Ευχαριστίας. Τόσο ο Πατριάρχης, όσο και οι ιερείς, αλλά και οι χοροί, δημιουργούσαν μια πνευματική ατμόσφαιρα. Στο τέλος ο Μακαριώτατος κήρυξε το Θείο Λόγο, κοινώνησε τους πιστούς και στο τέλος μοίρασε το αντίδωρο σε όλο τον κόσμο. Όλοι ευχαριστήθηκαν και απόλαυσαν την πνευματική αυτή πανδαισία, δοξάζοντας το όνομα του μεγάλου Θεού.

MG4

Αμέσως μετά, στο ιεραποστολικό κέντρο είχε ετοιμασθεί κοινό γεύμα για όλους τους πιστούς, αφού ήταν περασμένη η ώρα, και πολλοί από αυτούς έπρεπε να πάρουν το δρόμο του γυρισμού για τα μακρινά χωριά τους.

Η επίσκεψη του Πατριάρχου ήταν μια ευλογία για την Ιερά Μητρόπολη Μαδαγασκάρης. Η παρουσία του Μακαριωτάτου ήταν απαραίτητη διότι μας έδωσε θάρρος να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα, να επικοινωνήσουμε μαζί του σαν παιδιά με πατέρα, να εκφράσουμε τα προβλήματά μας ελεύθερα και να πάρουμε μαζί αποφάσεις για καινούργια προγράμματα στο μέλλον. Είναι απαραίτητη η επικοινωνία αυτή, διότι αντιμετωπίζουμε πολλές δυσκολίες και προβλήματα και χρειάζεται η μεσολάβηση του Πατριάρχη μας με την πολυετή πείρα του.

† Ο Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος